.

PRZEWODNICZĄCY

Nie przypadkowo pozwoliłem sobie na opublikowanie tego właśnie zdjęcia, bowiem jest ono charakterystyczne dla tego czym żył przez długie harcerskie, instruktorskie lata hm. Edward Serwański. Dokumentuje ono wystąpienie na Sesji popularno-naukowej “Sześćdziesiąt lat akademickiego harcerstwa wielkopolskiego 1919 – 1980”, która odbyła się 11-12 maja 1980 roku w Poznaniu. Sesji tej poświęcił Profesor wiele serca i wysiłku. Zaowocowała ona znakomitym spotkaniem wielu harcerskich pokoleń, związanych działaniem w harcerstwie akademickim, w różnych okresach. Niespełnionym marzeniem Profesora było opublikowanie materiałów z tej sesji. Niestety mimo wielu wysiłków i starań zamierzenie to zostało niezrealizowane, nad czym on sam bardzo ubolewał. Być może przygotowywana pod kierunkiem dha Tomasza Kozika monografia harcerstwa akademickiego w Wielkopolsce będzie formą częściowego spłacenia długu.

Sesja ta była tylko niewielkim wycinkiem działania druha profesora jako Przewodniczącego.

Na funkcję tę został On powołany 24 października 1972 roku.

Mimo pewnej stabilizacji usytuowania Komisji Historycznych w Związku, w dalszym ciągu otwartym pozostawało pytanie: jaką rolę miały one pełnić? Fakt, że na czele Komisji Historycznej Chorągwi Wielkopolskiej człowiek parający zawodowo badaniami historycznymi sprawił, że ta część prac uległa ogromnemu zdynamizowaniu. Wyrazem tego była duża, jak na możliwości, ilość publikacji, które ukazywały się w serii “Sprawozdań Komisji Historycznej”. Te kilkadziesiąt pozycji, o różnym ciężarze gatunkowym to specjalnie “ukochane dziecko” Profesora, który osobiście, ale i wespół ze swoja małżonką druhną Wandą oraz pozostałymi członkami komitetu redakcyjnego doglądali jakości i sprawności wydania każdej pracy. Dzisiaj publikacje te stanowią ogromny wkład w dziele utrwalenia historii harcerstwa wielkopolskiego. Żałujemy ogromnie, że tylko, albo aż tylko brak środków finansowych uniemożliwia rytmiczne drukowanie kolejnych pozycji “Sprawozdań”, z których wiele już od lat czeka na wydanie.

Nie byłoby tych opracowań, gdyby nie zapał ich autorów ale też baza źródłowa tak ważna dla badań historycznych. Przez długi czas źródła te były rozsypane, przede wszystkim po “prywatnych archiwach” instruktorek i instruktorów. Trzeba było inspiracji Przewodniczącego, aby w 1980 roku powołać do życia Sekcję Archiwalno-Bibliograficzną, której zadaniem podstawowym było gromadzenie i co najważniejsze, opracowywanie dokumentów i pamiątek dotyczących historii skautingu i harcerstwa, ze szczególnym uwzględnieniem Wielkopolski.

Drugim nurtem działania Komisji, do której druh Przewodniczący przywiązywał nie mniejszą wagę były spotkania o charakterze “okazjonalno-towarzyskim”. Zdawano sobie sprawę, że jest obowiązkiem Komisji Historycznej podtrzymywanie więzi z instruktorami, który zakończyli służbę instruktorska ale nie chcieli zrywać kontaktu z Organizacją. Do historii przejdą już tradycyjne opłatki Komisji, na które przychodziło kilkadziesiąt osób.

Przez blisko dwadzieścia lat przewodniczenia dh hm. Edward Serwański skupił wokół siebie grupę stu kilkudziesięciu instruktorów, z których większość bardzo aktywnie włączało się w prace Komisji i pracuje do dzisiaj.

Bez wątpienia była to kolejna ogromna zasługa Przewodniczącego, którego jeszcze długo będziemy wspominali pracując w Komisji Historycznej Chorągwi Wielkopolskiej ZHP.

powrót